Om meg




Oh yeah!

Kontakt meg


» sjoks.blogg@gmail.com


Følg bloggen


   

Nei, no!!

Nei, no har eg venta lenge nok på sommaren: Ulla må ut av klesskapet!!

#sommar #2015 #ull


Ein ny start??

Eg har inga orsaking for det tragikomiske innhaldet i denne bloggen eller dei seine oppdateringane det har vore no i det siste. Planen var å sy jamnt og til og med kome meg ut og få rørt litt på kroppsfeittet, men dette er vorte sørgjeleg nedprioritert i det siste. Fyrst fann eg ut at eg ikkje ville sy til ein tjukkas og so fann eg ut at eg ikkje orka å trene akkurat no og då seier i grunn det meste seg sjølv. Etter to sjukdomsperiodar og fokus på ny jobb, er eg endeleg fit for fight att. 

Eg kan jo ikkje late dei nydelege stoffa mine liggje uklipte og mønstera fortener ein betre lagnad enn å verte liggjande uopna. Og eg kan verkeleg ikkje late kroppen min verte liggjande på sofaen som ei anna dvask gulrot. Skal vi bestemme oss her og no for at livet skal levast og at bloggen ikkje skal oppdaterast med bilete av veggen??

 

JA!

 




#fitforfight #syprosjekt #trening #dvask


Kva er dette?

Ja, kva er dette, herr Vêrgud? Var vi ikkje samde om at du fekk ein ny sjanse til å trekkje eit vårleg slør over oss? Føler du at du har klart dette?? Eg må seie meg usamd i dei kalde slutningane dine. Til og med katten forsøker å gøyme seg unna for å sleppe kalde potar.

Slutt å oppføre deg som den kvite heksa og lat vestlendingane få vårsola si! Ser du ikkje kva du gjer?

#vår #snø #kaldt #bananakatt


Vårleg vinter

Det er so deilig når sola skin og alt berre er lyst og flott. Då kan ein kanskje sjå litt gjennom fingrane at vinden framleis flørtar med vinteren. Men det var noko eg likte dårleg då eg trippa rundt i Sogndal ein lys, men noko kald laurdags morgon: Frosne sølepyttar. Var det dette vi var samde om? Nei. Hadde vi ikkje bestemt oss for at det no var vår? Jau. Kvifor burde eg då ha pakka med meg broddane då eg fyrst skulle ut og nyte det glade sollyset? Nei, det var ikkje dette vi var samde om. Ny sjanse i morgon.




#vår #sol #frost

 


Bloggdaud kvardag

Det er absolutt ingenting av interesse som har skjedd dei to siste dagane. Til og med katten har unngått kameraet. So då veit du det: Eg er i live, men har ikkje levd.

#blogg #ingenting #leve


Daffedag

I dag kan eg ikkje skryte på meg so mykje. Sofaen har kravd sitt og vaskemaskina har gjort at eg kan liggje lenge under pleddet utan dårleg samvit. Faktisk er ein dusj det mest fysisk utmattande eg har gjort i dag. Men kvardagen kjem alltid fortare enn venta og eg har difor ingen planar om å forlate sofaen før senga kallar. Deilig daffedag.

#daffedag #sundag #vask #sofa


Damekveld

Det vart visst ikkje noko blogginnlegg i går. Kva kan eg seie? Eg har fått meg eit liv! Eg stod opp sju og heldt det gåande til eg fann dyna mi 17.5 time seinare. Og då var det visst ikkje bloggen som skreik høgast. Sånn er det.

I går kveld var eg på Damekveld hos Toyota Sogn. Her fekk eg noko godt i glaset, tapas og god underhaldning. Det var motoshow, ein kik på bilar og god musikk. Stemninga var på topp og dei 200 damene som hadde våga seg ut av heimen, kvinte av glede. Og det er sant: Når kvinner i alle aldrar møtast, vert det mykje kakling.

Eg drog diverre ikkje derifrå med ein ny bilnøkkel i lommane, men det var sanneleg godt å kome ut av huset og få ein liten kik på kva det er forventa eg kler meg i no i vår. Og so gjekk eg jommen meg det derifrå med ei rose. Strålande!!

#blogg #damekveld #toyotasogn #moteshow


Happy lights i glasskål

No har eg endeleg fått styr på dei glade ballane mine. Dei ligg og lyser opp eit hjørne i ei glasskål eg tagg meg til heime. So no er det rein glede i heimen.

#happylights #glasskål


Eit behov for godtestopp

Oi, oi, oi! Er ikkje laurdagar herlege? Det finst ikkje ein ende på alt det gode ein stappar i seg på ein slik dag. Det er jo trass alt laurdag, ikkje sant? Då må det vel vere ok å ete chips til lunsj og hive inn på med litt smågodt før kvelds. Problemet er berre det at det aldri er snakk om litt. Eg trykkjer i meg alt det eg kjem over og seier til den feite versjonen av meg sjølv "Slapp av, på måndag skjerpar eg meg". Men det skjer aldri.

Heile veka er eigentleg vorten ei heil lang orsaking for å stikke handa nedi godteposen. Måndag er so hardt! Ein twist hjelp. Tysdag er korkje fugl eller fisk. Ei stripe med firkløver fiksar humøret. Onsdag er jo veslelaurdag. Eit par bitar appelsinsjokolade, kanskje? Torsdag er jo nesten helg. Eg trur litt popkorn og sju-åtte bitar med twist må til. Fredag... Det er helg!! Chips, sjokolade og brus. Masse brus!! Laurdag er snopedag - då er jo alt lov. Og sundag... Ja, nei, då må eg jo ete opp alt slik at eg ikkje vert freista på måndag. Ein veldig ond, ond sirkel.

No som eg planlegg godtestopp nokre veker, kjenner eg litt på panikken. Kan eg klare det? Eg som ikkje eingong klarer å ta laurdagen attende - kan eg verkeleg halde meg heilt unda snop til fyrste juni?? Eg håpar verkeleg det.

#snop #godteri #godtestopp


Endeleg helg

Need I say more??

#endeleghelg #helg #bananakatt


Tjukkegensaren dagen derpå

Å delta på ein treskifestival var i høgaste grad ei unik oppleving. Aldri før har eg drege fram tjukkegensaren og knestrømpene for å vere kledd for ein kveld på byen. Og eg har heller ikkje sete blant feststemte menneske og ete vakuumpakka spekematstallerken. Men kjekt var det!

No er det to ting som står i hovudet på meg. Det eine er at eg verkeleg bør bruke tjukkegensarane mine oftare. Har eg eigentleg noko finare i klesskapet mitt? Det andre er at september mest sannsynleg kjem raskare enn forventa. Skal eg rekke å sy meg ny dirndl, er det berre å hengje i. Stryn, eg ser deg att på Oktoberfestivalen 2015!

#stryntreskifestival #strynoktoberfestival #treski #tjukkegensar #spekemat


Treskifestivalen i Stryn

Då var eg klar! Det snør og museflettene dinglar. No skal treskia feirast med nymotens rottefelleskisko og nordfjordgensar, -knestrømper, -vottar og -hue. Oh yeah!

#stryn #treskifestival #2015 #nordfjord #kattfot


Fastelavnspavlova

Fastelavnsbollar har ikkje einerett på fastelavnssundag. Innimellom kan det faktisk vere litt godt å prøve ut noko nytt. Eg takka difor ikkje nei då samboen diska opp med ei aldeles nydeleg pavlovakake. Sjølv om magen ikkje har vore heilt samarbeidsvillig i det siste, var det klart at eg ikkje klarte meg med eitt stykke. Kaka var jo so god!! Eg er bra heldig, eg, som har ein slik mann.

#fastelavn #pavlova #sambuar #heldig


Hjartedagen

Jaudå, det er ingenting som seier Valentine's Day utan eit bitte lite dødsønske. Nei, no overdriv eg - eg veit. Dagen som starta so bra med koseleg gåve frå sambuaren og bordreservasjon på hotellet, endte med varmeflaske på badet. Nei, her var visst ikkje magen heilt i orden, nei.

Men det er trass alt desse dagane ein ser om kjærleiken verkeleg er sterk og eg kan absolutt ikkje klage på den omsorga eg har fått. Eg håpar likevel at Hjartedagen vert noko meir oppegåande neste år. Inntil vidare skal eg roe meg med dei deilige øyrevarmarane med musikkmoglegheiter eg fekk og berre drøyme attende til dagar kor varmeflasker ikkje må til for å halde kjærleiken ved like.

#valentinesday #hjartedagen #magesjau


Eit klor i kvardagen

Det er jo klart at når ein går heime arbeidslaus saman med katten, kan ein fort verte litt leie av kvarandre. Sidan det har vore so kaldt dei siste månadene, har det ikkje passa Banana Katt å gå lenger enn til døropninga for litt frisk luft. Og det er ikkje spesielt mykje å finne på inne enn å springe rundt som ein tulling, drepe leikemys og elles henge i persiennesnorer og andre spennande ting.

Det er kanskje difor ikkje so rart at det vart umåteleg spennande då matmor fekk bursdagsgåve av samboen, og det var jo klart at den flotte, kvite stormbergposen var meir enn freistande. Før eg visste ordet av det der eg sat med eine handa nedi posen, sat det åtte stk. klør i denne uheldige handa. Au.

Men so skjer det: Banana kjem og legg seg oppå meg og bed meg om å stryke henne på magen. Eg er seld! Klor meg igjen du, pus, so lenge eg berre får kose med deg!






#klor #kloremerke #bananakatt #kos


Happy Lights og Banana

Då var eg heime att og har forsøkt å kose ihel katten. Det verka ikkje akkurat som om ho hadde sakna meg so veldig. Men noko kjælen var ho og det at ho heller har kapra min plass i staden for si eiga trone på reolen, fortel meg ein av to ting: 1. Ho har sakna meg. 2. Ho trur eg har flytta og har teke over trona mi. Nuvel.

Pussig nok fekk eg vere mykje i fred medan eg forsøkte å montere den flotte lyslenkja eg berre måtte ha då eg drakk kaffi på den sjarmerande kaffibaren Kanel i Bergen by. Katten var noko nyfiken på kva eg styrte med, men det var ingen drakamp som utspelte seg i Sogndal ein småkald februarkveld. Kjøpet var sjølvsagt styrt av impuls. Eg har absolutt inga aning om kor lyslenkja mi skal hengje. Jaja, eg er framleis arbeidslaus: Eg skal nok finne ein stad til den lenkja.








#bananakatt #happylights #lyslenkje #kanel #bergen #sogndal #arbeidslaus






Last day

Siste dag i Bergen. Litt vemodig, men eg kjenner at eg saknar mann, pusebarn og symaskin no.

Sofaen saknar eg ikkje. Den er eg no fast bestemt på å byte ut med rørsle: Sofaflesket skal dø. Men denne planen vert sjølvsagt ikkje iverksett før eg dreg attende til den forhatte kosekroken.

Dagen har gått med til berre kos. Fyrst var det kaffislabberas hos Ingrid, Geir, Ada og pusekatten med nysteikte pizzasnurrar, bamsemums og M&M's til. Eg saknar Banana noko so forferdeleg! Det var difor kjekt at Bernt-Synnøve for ein gongs skuld ville ha med meg å gjere. Og so middag og kveldskos hos Wenche og Jio. Deilig tikka masala og deilig pledd og småknask. Eg kunne ikkje ha hatt det betre. Eg er vorten so vekkskjemd at eg vert reint flau! Eg håpar berre at eg ein dag kan få gjengjeldt alt det fine eg har fått oppleve.

Men no må eg gjere det eg likar minst av alt: Pakke.

#sundag #bergen #kos #ven #vener


Isfolket - det siste kapittelet

Då var ein epoke over. Den fjerde gjennomlesinga av Sagaen om Isfolket er over og eg kjenner meg nesten litt tom. Natt til i dag las eg dei siste orda Margit Sandemo skreiv i denne ættesoga (reint sedd vekk ifrå Lysets rike). So trist å vere ferdig. Og so dumt at eg drøymde at Lucifer var inne på rommet mitt i natt!

Kva skal eg fylle dei arbeidslause dagane mine med no??

#isfolket #sagaenomisfolket #margitsandemo #ættesoge


Den attvende musa

Dei lo litt av meg då eg kjøpte ei lita tøymus til 15 kr på dyrebutikken på Nordfjordeid under fjorårets Malakoff Rockfestival. Katten hadde eg enno ikkje fått i hus, men at det vart Banana - ja, det var bestemt. Fyrste helga i september fekk eg endeleg den katten eg hadde ynskt meg og eg gav henne den vesle tøymusa. Og ho elska henne!

Diverre har Banana ein lei tendens til å leike med mysene sine for nært sofaen og eg har ikkje tal på kor mange gonger eg har leita den eine etter den andre musa fram att. Samstundes er ho òg veldig flink til å massakrere mysene sine. Det var difor med uro eg såg på at innvollane til den vesle tøymusa hadde kome ut og eg plukka opp bomullsdottar over halve huset før jul. Og so forsvann musa. 

Men det er når trongen for ein reinare heim melder seg at kanskje andre ting dukkar opp. Banana hadde på finurleg vis klart å dytte musa opp under sofaen slik at det korkje var mogeleg å sjå eller finne henne utan å lyfte sofaen på høgkant. Men no var ho her. Eg tok fram nål og tråd og gav henne attende den fyrste leiken. Og no? Ja, no er musa på nytt under sofaen.











#bananakatt #mus


Slaps og Gossip Girl

For eit demotiverande vêr! Kva burde eg gjere i skrivande stund? Shoppe. Men eg gidd ikkje vasse i slaps for å stikke våte sokkar nedi nye, vasstette sko på Shoeday. Ikkje trur eg at dei som jobbar der vil det heller. Det er snø og regn om ein annan og eg vil verkeleg ikkje gjere noko som medfører at den stakkars overkosa kroppen min skulle få noko som skulle likne på trim. Fysj!

Difor har dagen min vore prega av dyneomfamning, Gossip Girl og forsøk på å kose med ein katt som heller vil jakte og bite det som rører på seg. Ikkje enkelt. Kan eg eigentleg klage? Nei. Men eg gjer det fordi om.



#slaps #sur #innedag


Nytt år, nye moglegheiter, ny sylampe

Eg rydda litt i gamle saker då eg var heime og feira jul og kom over ei rekkje dagbøker. Kvar bok innheldt kanskje ein fem- seks oppføringar før dei blanke sidene tok heilt over. Jepp, dette er meg: Ein person som kvart år tek til med ubrukte fargestiftar på blanke ark og som ikkje ein gong klarer ei veke før ho bukkar under. Dette har òg prega bloggen i 2014. (Og 2013... Og 2012... Og 2011.. osb) Men eg seier som eg alltid seier: Nytt år - nye moglegheiter!

Det som skil 2015 frå dei andre åra er den nye mor og barn-lampen som eg fekk til jul. Lampen har berre ei oppgåve i livet og det er å lyse opp sykroken min. No er det berre ein ting å gjere og det er å sy! Eg trur eg neppe klarer å produsere 365 produkt i 2015 og har det heller ikkje som mål. Måla mine for 2015 er sjølvsagt å verte kvitt denne bollemagen som heng utover bukselinningen, kome i form og pryde den nyerverva kroppen med sjølvsydde kreasjonar. Og DU skal få fylgje meg på denne vegen!

Godt nyttår!



#2015 #nyttårsforsett #mål #slanke2015 #bananakatt


Glossybox

 #reklamelenkjer


Eg har tidlegare sett søkelyset på Glossybox og deira iherdige arbeid for å få oss som ikkje lenger er i dei ville og sprente 20-åra til å føle oss unge og snasne. Det er sjølvsagt dette såre med å fylle 30 og hoppe over i ein kategori ein gjerne ikkje kjenner seg att i. Hugsar du? Lat meg meg friske opp minnet ditt HER.

Men over til det viktige: Glossybox og det denne skimmerboksen kan gjere for deg!

Mitt fyrste møte med Glossybox var eit bursdagsgåvekort frå godjentene. Eg trur ikkje det var alderskategoriane som var den direkte årsaka til at dei valde nett Glossybox som 30-års gåve til meg, men eg var storveies nøgd med det gode valet. Den fyrste boksen kunne ikkje kome raskt nok og etter å ha fått sedd innhaldet i den fyrste, klødde eg allereie i fingrane etter neste boks. Kvar månad i eit halvt år fekk eg ein ny boks og i kvar boks var det fem spanande venleiksprodukt. Minst eitt av dei var i originalstorleik.

Det var ikkje kvar månad eg var like nøgd med innhaldet - det må seiast. Men det er det som er det fine og kanskje litt geniale med Glossybox: Ein får prøve produkt ein kanskje er nyfiken på og diverre endar opp med å ikkje like. Soleis slepp ein å tenkje på å bruke meir pengar på nett desse. Lat oss fokusere på det fantastiske: Mange av dei produkta eg no brukar kvar veke, skriv seg frå nett Glossybox. Til dømes eeeeeelskar eg augeskuggeblyanten frå Sumita og må bruke den minst ein gong i veka. Den viste seg å vere veldig grei å kombinere med augeskuggepennen eg fekk månaden etter.

Dei siste boksane var so bra at eg rett og slett ikkje klarte å motstå freistnaden: Eg fornya abonnementet mitt. No betaler eg 179,- i månaden, men lurer på å byte til eit halvårsabonnement i staden. Då slepp eg å tenkje over om kontoen likar å verte klødd av glossyboxinnkrevjarane kvar månad og dessutan vert kvar boks billegare.

Synest du dette høyrest litt nais ut? Du finn Glossybox HER om du er som meg: Likar å få spanande venleiksprodukt i postkassa kvar månad til ein ikkje altfor urimeleg peng.




#glossybox #skjønnhet #venleik #nokofordeg


Festival og fjell

Oi, oi, oi! Det har vore fantastiske dagar!

Eg har vore på Malakoff Rockfestival:


Eg har bada i Hornindalsvatnet:


Eg har peist meg opp Noregs lengste motbakke Skåla:


Eg har kome meg ned frå Skåla, kjempa mot ei einebusk og redda tærne mine:


Og eg har funne ut at sofaen er ganske so alright all den tid ein slepp å reise seg. Au...


Då var det berre å kome seg attende til den grå kvardagen. Jaja.

 

 

#malakoffrockfestival #malakoff #hornindalsvatnet #skåla #sofaen


Mitt nye eplebarn

Her er han! Torstein:

Torstein har fått namn etter ein gammal, norsk eplesort og har funne seg til rette med raudt smart cover og appar både til glede og fortviling. Kvifor lasta eg eigentleg ned Candy Crush Saga og tok bilete av det? Candy Crush skulle jo vere min vesle skitne løyndom.

Kva eg skulle med ein iPad når både macen og iPhonen dekka dei behova eg ikkje visste eg hadde før eg fekk dei, kan diskuterast. Eg kan avsløre sopass at noko av meininga var at eg skulle blogge på han. Eg ville skjerpe meg. Eg ville blogge i noet. Eg ville publisere innlegg nesten like ofte som eg byta truse. Kanskje ikkje truse. Lat oss heller satse på sokkar slik at eg får litt tid på meg. Poenget var at eg skulle forplikte meg overfor bloggen. Diverre er ikkje eit nettbrett fullgodt som erstatning for PC og Mac. Det let seg ikkje blogge gjennom iPad med mindre ein kan leve utan bilete i innlegga sine. Eg likar bilete. Som med nettbrettet eg lånte av broren min, er det uaktuelt å blogge gjennom blogg.no sin eigen app. No can do. For det fyrste var det komplett umogeleg å finne appen i App Store. Eg måtte inn via blogg.no. Appen er med andre ord ikkje optimalisert for iPad. Eg følte eg rørsleskjerma meg attende til ei tid då pikslar var framandord for kvar bokstav eg trykte på. For det andre mister ein alle redigeringsmoglegheitene ein er vorten so vand med. Jepp, eg er vorten fin på det: Eg ha blokkjustert tekst. Eg ha store bilete. Eg ha kontroll.



Eg klarte det berre ikkje. Du forstår, sant?

Men eg har likevel funne nytte av Torstein. Dei andre planane eg hadde for han, har etter litt startproblem vist seg å vere ganske so solide. Eg kan framleis blogge gjennom Torstein. Eg kan berre ikkje leve i noet om eg vil ha bilete med. Men dette ordnar seg. Det er eigentleg ikkje eit problem. Eg svelt ikkje og har varme sko. Eg har det fint.


Eg bloggar for meg sjølv

Føremålet med denne bloggen var ein ny, frisk start kor blogglysta skulle ose og innlegga skulle kome dampande som på eit rulleband. Og so skjedde det aldri.

Eg les stadige innlegg frå toppbloggarar kor dei orsakar manglande innlegg fordi dei har hatt so mykje å gjere. Eg har ikkje mykje å gjere, og er heller ingen toppbloggar og kjem mest sannsynleg ikkje til å verte det heller. Eg vil berre skrive. Skrive for min eigen del. Utvikle meg. Elske med ord. Skape. Eller er det kanskje ikkje det blogging handlar om? Skal eg verkeleg late meg styre av presset om å produsere to-tre innlegg for dagen når eg kanskje berre har to innlegg for månaden på hjartet?

Nei. Eg bloggar når eg kjenner for det. Eg bloggar for meg sjølv.





Bloglovin'


Velkommen til min blogg!

Dette er den første posten på min nye blogg ;)


Søk i bloggen



Bla i bloggen


 



Gratisdesign av




Follow on Bloglovin
hits